ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ប្រសិនបើអល់ឡោះទ្រង់មានចេតនាមិនឲ្យខ្ញុំសូត្រគម្ពីរគួរអានឲ្យពួកអ្នកស្ដាប់ទេនោះ ខ្ញុំក៏មិនសូត្រវាឲ្យពួកអ្នកស្ដាប់ ហើយខ្ញុំក៏មិនផ្សព្វផ្សាយវាដល់ពួកអ្នកនោះដែរ។ ហើយប្រសិនបើអល់ឡោះទ្រង់មានចេតនានោះ ពួកអ្នកក៏មិនបានដឹងអំពីគម្ពីរគួរអាន តាមរយៈអណ្ដាត(ពាក្យសម្តី)របស់ខ្ញុំនោះដែរ។ ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំបានរស់នៅជាមួយនឹងពួកអ្នកអស់មួយរយៈកាលដ៏យូរ(គឺរយៈពេល៤០ឆ្នាំ) ដោយខ្ញុំមិនចេះអាន មិនចេះសរសេរ ហើយខ្ញុំក៏មិនបានទាមទារ និងក៏មិនបានស្វែងរករឿងនេះនោះដែរ។ ដូច្នេះ តើពួកអ្នកមិនគិតពិចារណាដោយខួរក្បាលរបស់ពួកអ្នកទេឬថា ពិតណាស់ អ្វីដែលខ្ញុំបាននាំមកនោះ គឺមកពីអល់ឡោះ ហើយមិនពាក់ព័ន្ធនឹងខ្ញុំទេនោះ?