រីឯពួកដែលគ្មានជំនឿនឹងអល់ឡោះវិញ អំពើល្អរបស់ពួកគេដែលពួកគេបានសាងនោះ គឺគ្មានការតបស្នងចំពោះវានោះឡើយ ប្រៀបដូចជាថ្ងៃបណ្តើរកូននៅលើដីដែលអ្នកដែលស្រេកទឹកខ្លាំងបានឃើញវា(ថ្ងៃបណ្តើកូន) ពេលនោះ ពួកគេក៏គិតថាវាជាទឹក ហើយគេក៏ដើរទៅរកវា។ លុះនៅពេលដែលគេបានទៅដល់កន្លែង(ដែលគេឃើញថាមានទឹក)នោះ ហើយគេបានឈប់នៅកន្លែងនោះ គឺគេពុំឃើញមានទឹកឡើយ។ ក៏ដូចគ្នាដែរ ពួកគ្មានជំនឿគិតស្មានថា អំពើល្អរបស់គេនឹងអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់រូបគេបាន។ លុះនៅពេលដែលគេបានស្លាប់ទៅ ហើយត្រូវបានគេពង្រស់ពីការស្លាប់វិញនោះ គឺគេមិនបានឃើញផលបុណ្យនៃអំពើល្អរបស់គេនោះទេ តែគេបានឃើញម្ចាស់របស់គេនៅពីមុខគេទៅវិញ។ ពេលនោះ ទ្រង់ក៏ផ្តល់ឲ្យគេនូវផលកម្មរបស់គេយ៉ាងពេញលេញ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ជាអ្នកកាត់សេចក្តីយ៉ាងឆាប់រហ័សបំផុត។