ហើយនៅពេលដែលអ្នកឃើញពួកគេ លក្ខណៈខាងក្រៅរបស់ពួកគេធ្វើឲ្យអ្នកមានការចាប់អារម្មណ៍ ដោយសារភាពត្រចេះត្រចង់ និងសមរម្យ(របស់ពួកគេ)។ ហើយបើសិនជាពួកគេនិយាយ អ្នកនឹងស្តាប់សម្តីរបស់ពួកគេ ដោយសារតែថ្វីមាត់ដ៏ប៉ិនប្រសប់(របស់ពួកគេ)។ ពួកគេអង្គុយជុំគ្នាជាមួយនឹងអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) ក៏ប៉ុន្តែពួកគេប្រៀបដូចជាកំណាត់ឈើដែលគេផ្អែកចោលប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេមិនយល់អ្វីទាំងអស់ ហើយក៏មិនទទួលបានប្រយោជន៍នោះដែរ។ ពួកគេគិតថា គ្រប់សំឡេងស្រែកទាំងឡាយ គឺសំដៅទៅរកពួកគេ ព្រោះតែភាពកំសាករបស់ពួកគេ។ ពួកគេ គឺជាសត្រូវ(នឹងអ្នក)យ៉ាងពិតប្រាកដ។ ដូចនេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះពួកគេ ខ្លាចក្រែងពួកគេលួចស៊ើបរឿងសម្ងាត់របស់អ្នក ឬរៀបឧបាយកលប្រឆាំងនឹងអ្នក។ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ដាក់បណ្ដាសាលើពួកគេ។ តើពួកគេត្រូវបានគេបង្វែរឲ្យងាកចេញពីសេចក្តីជំនឿយ៉ាងដូចម្តេច ខណៈដែលមានភស្តុតាងជាច្រើនដ៏ច្បាស់លាស់ និងអំណះអំណាងដ៏ពិតប្រាកដហើយនោះ?