[ وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ ] وه ئهگهر خوای گهوره سزای خهڵكی بدایه بههۆی زوڵم و ستهم و كوفری خۆیانهوه [ مَا تَرَكَ عَلَيْهَا مِنْ دَابَّةٍ ] ئهوه تهنانهت ئاژهڵانیشی بهجێ نهئههێشت كه بهسهر زهویدا بڕۆن بههۆی گرتنهوهی باران لێیانهوه وه كاتێك كه سزایهك بێ ههموویان ئهگرێتهوه [ وَلَكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى ] بهڵام خوای گهوره دوایان ئهخات تا كاتی دیاریكراوی خۆیان كه كۆتایی تهمهنیانه، یاخود كاتی سزادانیانه [ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ (٦١) ] وه كه كاتی سزادانیان هات هیچ كاتێك دوا ناكهوێ وه پێشیش ناخرێ، وه له كاتی دیاریكراو خوای گهوره سزایان ئهدات.