[ فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا ] ئه‌وان پێغه‌مبه‌ری خوایان به‌درۆ زانی و حوشتره‌كه‌یان سه‌ربڕی [ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ ] خوای گه‌وره غه‌زه‌بی لێ گرتن و سزای بۆ ناردن و له‌ناوی بردن به‌هۆی تاوانی خۆیانه‌وه [ فَسَوَّاهَا (١٤) ] به‌شێوه‌یه‌ك سزای دان كه هه‌موویانی گرته‌وه‌و زه‌ویه‌كه‌ی ته‌خت كرد لێیان، واته: سزایه‌كی وای دان كه خستیانییه ژێر خۆڵه‌وه.