[ سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ ] ئێمه نیشانهی تاك و تهنهایی و گهورهیی و تواناو دهسهڵاتی خوای گهورهو ڕاستگۆیی قورئانیان نیشان ئهدهین له لوتكهو ئاسماندا له خۆرو مانگ و ئهستێرهكاندا، له شهو و ڕۆژدا [ وَفِي أَنْفُسِهِمْ ] وه له نهفسی خۆیاندا كه خوای گهوره چۆن دروستی كردوون و لاشهی چۆن پێكهێناون، یاخود (فِي الْآفَاقِ) لهو شوێنانهی كه لێتان نزیكه وهكو (غهزای بهدرو فهتحی مهككه) یاخود لهو شوێنه دوورانهدا كه فهتحی ئهكهن و ئیسلامی تێدا بڵاو دهبێتهوه [ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ ] تا بۆتان دهركهوێ ئهم قورئانه پیرۆزه حهقهو لهلایهن خوای گهورهوه هاتووه [ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (٥٣) ] ئایا خوای گهوره بهس نیه كه شایهته لهسهر ههموو شتێك، وه لهسهر كردهوهكانتان، وه لهسهر ئهوهی كه قورئان لهلایهن خوای گهورهوه دابهزیوهو حهقه.