[ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ (١٤) ] وه ئێمه له پاش مردن ههر بۆ لای خوای گهوره ئهگهڕێینهوه، (سوننهته كهسێك سواری ئاژهڵێك یاخود سهیارهیهك یان ههر شتێك بوو ئهم دوعایه بخوێنێ: (سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ, وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ).