[ وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ ] وه به دڵنیایی ئوممه‌تانی پێشترمان جێگیر كردبوو له‌سه‌ر زه‌وی و سه‌روه‌ت و سامان و هێزو توانامان پێ به‌خشین هه‌روه‌كو چۆن ئه‌ی خه‌ڵكی مه‌ككه به ئێوه‌شمان به‌خشیوه به‌ڵام ئه‌وان له ئێوه به‌هێزتر بوون [ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَارًا وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ ] وه بیستن و بینین و دڵمان پێ به‌خشیبوون بۆ ئه‌وه‌ی كه ئیمانی پێ بێنن، به‌ڵام نه بیستنیان نه بینینیان نه دڵیان هیچ سوودی پێ نه‌گه‌یاندن و ئیمانیان نه‌هێنا [ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ] كاتێك كه ئه‌وان نكوڵیان له ئایه‌ته‌كانی خوای گه‌وره ئه‌كردو باوه‌ڕیان پێ نه‌ئه‌هێنا [ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (٢٦) ] وه ئه‌وه‌ی كه گاڵته‌یان پێ ئه‌كرد له سزای خوای گه‌وره ده‌وری دان و له‌ناوی بردن و گرتیانیه‌وه.